Heeft u zelf ook gevaren en wilt u onze bezoekers ook laten genieten van uw verhalen ?
Maak dan een mooi verhaal en stuur dat naar
dit Email adres.

De Verchartering
aan het Britsche Ministerie voor Oorlogsvervoer
Zeer spoedig nadat de Nederlandsche Regeering zich te Londen had geinstalleerd, en nadat gebleken was, dat ingevolge haar orders een groot aantal der Nederlandsche Koopvaardijschepen Engelsche, Fransche en neutrale havens waren binnengeloopen, werd een aanvang gemaakt met de lossing en verkoop van de ladingen dezer schepen, teneinde ze zo spoedig mogelijk opnieuw in de vaart te kunnen brengen. Gebruik makende van de haar door de Nederlandsche Regeering verleende volmachten, maakte de Nederlandsche Scheepvaart- en Handelscommissie een aanvang met het afsluiten van een aantal overeenkomsten met de betrokken Engelsche regeeringsdepartementen, inzake den verkoop der ladingen en het her-bevrachten der schepen.
Een en ander moest met spoed geschieden, want de oorlogsomstandigheden maakten nodig, dat onze Koopvaardijvloot zo spoedig mogelijk weer in de vaart werd gebracht.
De nieuwe bevrachtings-overeenkomsten met het " Ministry of Shipping " hadden betrekking op de groote en de korte vaart, de kustvaart, de tankers en " last not least " op onze zeesleepboten.
Hierbij werd van het principe uitgegaan, dat de schepen ter beschikking van de Engelsche Regeering zouden worden gesteld tegen huren, ongeveer vergelijkbaar met de vrachttarieven waartegen de schepen voor de invasie ladingen vervoerden voor de Nederlandsche Regeering. M.a.w. de Nederlandsche Koopvaardijschepen, even als dit her geval was met de Engelsche schepen en die van de overige geallieerde mogendheden, werden op huurbasis ingeschakeld voor de algemeene oorlogvoering, zulks in tegenstelling met de Koninklijke Landmacht en de Koninklijke Marine, die voor rekening der Nederlandsche Regeering bleven.
De reeds voor Mei 1940 door de Koninklijke Marine gerequireerde trawlers bleven in Nederlandsch Marineverband of werden door de Engelsche Marine onder charter overgenomen. Andere hiervoor in aanmerking komende trawlers werden door de firma MacFisheries,met Fleetwood als aanloophaven, voor de visscherij geexploiteert.
Deze exploitatie werd uitgevoerd in opdracht van de Nederlandsche Scheepvaart- en Handelscommissie. Als resultaat van een en ander was de Nederlandsche Scheepvaart en Handelscommissie reeds einde Mei 1940 verantwoordelijk,voor 146 vracht en passagiersschepen en 9 tankschepen, toebehoorend aan een 27-tal reederijen, wier directies in Nederland waren achtergebleven, tot een
totale tonnage van 635.948 bruto register ton ; voor 196 kustvaarders tot een totale tonnage van 57.042 bruto register ton voor 11 zeesleepbooten tot een totale tonnage van 4.329 bruto register ton ;en voor 42 visscherijschepen. Voorts werden door de Nederlandsche Scheepvaart- en Handelscommissie 105 passagiers- en vrachtschepen van de overgeplaatste reederijen, inclusief een aantal in Oost en West Indie prijs gemaakte vijandelijke schepen met een totale tonnage van 62o.8o2 bruto register ton, verhuurd aan bet Britsche Ministerie van " War Transport."
De resteerende tankervloot (100 schepen met 523.089 B.R.T.) in hoofdzaak toebehoorende aan de reederijen van de Koninklijke Shellgroep, namen in min of meer direct verband aan den oorlog deel, zij bet dan ook dat zij niet verhuurd waren aan bet British Ministry of War Transport, terwijl de bemoeienissen van de Nederlandsche Scheepvaart-en Handelscommissie slechts een adviseerend karakter hadden.
Daarnaast bleef een belangrijk gedeelte der onder Nederlandsche vlag opereerende Koopvaardijvloot beschikbaar voor de behoeften van Nederlandsch Indie en de overzeesche gewesten in het Westelijk Halfrond, voor transport van grondstoffen, meer in bet bijzonder van eerstgenoemd gewest naar Amerika, waar vele benoodigdheden voor de oorlogvoering der geallieerden werden geproduceerd.
Deze tonnage omvatte 241 schepen799.517 B.R.T.
12 sleepbooten2.463 B.R.T.
De bestemming van bet gebruik van het gedeelte der vloot dat ten behoeve van Nederlandsch Indie werd aangewend, berustte bij de Nederlandsch Indische Regeering, in overleg met een te Batavia ingesteld orgaan van reeders genaamd : Nederlandsch Indisch Reeders Comite. Toen Nederlandsch Indie in December 1942 in den oorlog werd betrokken, kwam de Nederlandsche Koopvaardijvloot voor nieuwe moeilijkheden en problemen to staan.
De schepen, welke na de val van Java vrijkwamen, werden aan de Engelsche Regeering, welke mede namens de Amerikaansche Regeering optrad, verhuurd. Op deze wijze konden genoemde schepen, zoowel door Engeland als Amerika, welk land sindsdien in den oorlog was betrokken, ten behoeve van de algemeene oorlogvoering, benut worden. Het betrof hier een 87 tal schepen, metende 507.412 B.R.T., van de overgeplaatste reederijen, welke voordien ten behoeve van de economische positie van Nederlandsch Indie in de Vrije Vaart waren gebleven.
Daaronder een vijftig tal schepen der Koninklijke Paketvaart maatschappij.
Een aantal dezer K.P.M.schepen was reeds voordien van Nederlandsch Indie naar Australia en Britsch Indie gedirigeerd, daar door de ontwikkeling der vijandelijkheden in den Nederlandsch Indischen Archipel eenigen tijd voor de val van Java, voor een deel der K.P.M. vloot geen emplooi meer kon worden gevonden. Voorts warden tezelfder tijd nog 34 tankschepen met 215.313 B.R.T. rechtstreeks aan hat British Ministry of War Transport verhuurd.
Met uitzondering van de schepen van de Koninklijke Nederlandsche Stoomboot Mij. welke voor het interinsulair verkeer in West Indie werden gebruikt, en de zoogenaamde " pijp-lijn " tankers van de Curacaosche Scheepvaart Mij. welke ruwe olie van Venezuela naar Curacao vervoeren, alsmede drie kleine schepen van de Vereenigde Nederlandsche Scheepvaart Mij. op de Afrikaansche kust, was de geheele Nederlandsche koopvaardijvloot sedertdien aan de Engelsche Regeering verhuurd. Ten tijde dat deze schepen aan de Amerikanen en Engelschen werden verhuurd, wend overeenstemming bereikt, intake een huurverhooging en een algeheele verbetering der voorwaarden. Zulks als gevolg van het fait, dat de huren, welke oorspronkelijk in Mei 1940 waren bedongen en in April 1941 reeds een verbetering hadden ondergaan, op den duur onvoldoende waren om hieruit de kosten, welke aan een voortdurende stijging onderhevig waren, te bestrijden. De nieuwe huren zouden zowel voor de schepen welke na de val, van Nederlandsch Indie vrij kwamen, als voor de reeds aan het British Ministry of War Transport bevrachte schepen, worden vastgesteld volgens de toezegging, dat voor hat gebruik van de schepen een " fair and reasonable revenue " zou worden ontvangen.